Türkiye’de Askerlik Sistemi Nasıl Olmalıdır?

M. Sadi BİLGİÇ
Bağımsız Araştırmacı

Salih AKYÜREK
BİLGESAM Sosyo-kültürel Araştırmalar Uzmanı 

F. Serap KOYDEMİR
BİLGESAM Sosyo-Kültürel Araştırmalar Uzman Yrd.

Özet 

Güvenlik, ülkeler ve toplumlar için önem ve önceliğini koruyan temel alanlardan birisi olmaya devam etmektedir. Savunma da güvenliğin ana bileşenlerinden birisini oluşturmaktadır. Bir ülkenin dıştan gelebilecek tehdit ve tehlikelere karşı etkin olarak savunulabilmesi için uygun bir askerlik sisteminin kurulması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, profesyonel, yarı profesyonel ve zorunlu askerlik sistemlerinin incelenerek Türkiye için hangisinin daha uygun olduğunun belirlenmesidir.

Yapılan incelemede zorunlu askerlik ve profesyonel askerlik sisteminin sakıncalarını ortadan kaldıracak ve avantajlarını bir araya getirecek şekilde yarı profesyonel bir sistemin tesis edilmesinin uygun olduğu tespit edilmiştir. Bu sistemde, kara, deniz ve hava kuvvetlerinin kendi özel ihtiyaçlarına uygun olarak ve aralarında oransal farklılıklar olacak şekilde, kısmen profesyonel, kısmen de sivil personelden oluşan ve asker kaynağı bakımından da zorunlu askerliğin devam ettiği bir yapı düşünülmektedir. Bu sistem, en üst düzeyde etkinlik, caydırıcılık ve esneklik sağlarken, daha fazla tasarrufa ve ordu halk arasında işbirliğine imkân sağlamaktadır. Ayrıca, demokratik kontrolün daha kolay olduğu bu sistemin, personel kaynağı bulma konusunda günümüzde ve gelecekte sıkıntı oluşturmayacağı değerlendirilmektedir. 

 

Anahtar Kelimeler: Profesyonel Askerlik Sistemi, Yarı Profesyonel Askerlik Sistemi, Zorunlu Askerlik Sistemi, Caydırıcılık, Demokratik Kontrol

 

Abstract

Prevailing its importance and priorities, security continues to be one of the key areas for countries and societies. Defense, on the other hand, is one of the main components of the security. Building an appropriate conscription system is required to defend a country effectively from external threats. By analyzing the three main enlisting methods namely professional, semi-professional and compulsory military services, the purpose of this study is to identify which conscription system is the most suitable for Turkey. This study shows that establishing a semi-professional system which brings together the advantages of the compulsory and fully professional military systems and also puts away the inconviniences of the both of them is the most suitable for Turkey. In this said system, in accordance with land, naval and air forces’ special needs and relative differences among them, armed forces with partially professional and partly civilian structure with continued compulsory system from the point of human resource is considered. Such system provides maximum efficiency, deterrence and flexibility, while paving way for more cost effective military. Besides, this method allows room for cooperation between servicemen and the public, in addition to bringing about the armed forces controlled by the civilians with having no difficulties in terms of human resources both today and in the future. 

 

Key Words: Professional army, semi-professional army, compulsory conscription, deterrence, democratic control of the army.